Waarom



We komen ze met te grote regelmaat tegen. Bewoners uit de eigen buurt die bijvoorbeeld als gevolg van werkloosheid of het langdurig zonder opdrachten zitten (zzp-ers) zodanige schulden hebben opgebouwd dat ze hun woonruimte moeten opgeven.  Maar het opgeven van woonruimte kan evenzo het gevolg zijn van een scheiding of het anderszins verbreken van een relatie. Wie dat overkomt valt in een gat. Huis kwijt betekent ook dat de levenssamenhang wordt verbroken. Het netwerk uit de buurt, de school van de kinderen, de rust van het hebben van een eigen plek. De bestaande hulpverlening kan hier – zo lijkt het – onvoldoende soelaas bieden. Voor schuldhulpverlening is het vaak te laat omdat men de hoop had dat het tij wel zou keren, men voldoet niet aan de voorwaarden of het is onvoldoende passend bij de situatie. Voor de maatschappelijke opvang is de problematiek nog onvoldoende groot en structureel. Mensen lijken nog voldoende zelfredzaam of zijn gewoon geen prioriteit.

 

Geconfronteerd met deze situaties hebben een groep bezoekers van de Meevaart – veel van hen met een opleiding in hulpverlening, anderen met een stevig netwerk in de buurt – het initiatief genomen tot de oprichting van Doorstroom-Home.  Zij willen – zeker vooralsnog – als vrijwilligers hulpverlening bieden passend bij de problematiek en tegelijkertijd een antwoord geven op de meest directe hulpvraag van bewoners, namelijk het bieden van een tijdelijke noodhuisvesting. De belangrijkste selectiecriteria:

– Binnen afzienbare tijd de eigen zaken op orde kunnen hebben (al dan niet met hulp vanuit het team Doorstroom-Home);

– Het kunnen beschikken over een tijdelijke noodhuisvesting moet daarbij een belangrijke – zo niet essentiële – voorwaarde zijn.

 

Doorstroom-Home is nadrukkelijk neergezet als een pilot. Mede om die reden wordt ook niet uitgegaan van een eigen pand, maar wordt gekozen voor woningen die vrijkomen omdat het blok waartoe ze behoren binnenkort gerenoveerd moet worden. Daarbij is ons eerste oog natuurlijk gericht op woningen binnen de Indische buurt, maar ook woningen uit de direct aanliggende buurten komen in aanmerking. Immers het gaat erom dat ze het mogelijk maken dat de wijze waarop mensen hun levenssamenhang hebben vormgegeven zoveel mogelijk wordt voorgezet, ondanks de actuele problematiek. Dat betekent dat men dichtbij het eigen netwerk een tijdelijke woonruimte moet hebben.

 

Het is moeilijk voorspelbaar wat de termijn is waarop mensen tijdelijke woonruimte nodig hebben. Gelet op de schaarste op de woningmarkt kan die termijn makkelijk oplopen. Dat is voor ons ook reden om te kiezen voor woningen uit complexen die binnenkort gerenoveerd worden. Dat zet extra druk op mensen om – zoals ook een van de criteria is – hun zaken weer binnen afzienbare tijd op orde te hebben. De maximale termijn waarop mensen gebruik kunnen maken van deze tijdelijke voorziening willen we beperken tot 6 maanden, terwijl we er op rekenen dat vaak een kortere termijn voldoende zal zijn.